Kryminał Fred Vargas jest doskonale skonstruowany, są w nim od początku prawdziwe i fałszywe poszlaki. Czytelnik, który chce się zabawić w detektywa, ma szanse zgadnąć „kto zabił” w tym samym czasie, co komisarz Adamsberg – wystarczy wytężona uwaga. Czytelnik, który da się ponieść fali wydarzeń, będzie smakował dygresje, cięte i ­ niekiedy ­ absurdalne dialogi, gry słów i spostrzeżenia.
A o czym jest książka? Zdradzę tylko początek..
Od czterech miesięcy każdego ranka paryżanie są rozbawieni, nocą bowiem na trotuarach pojawiają się kręgi nakreślone błękitną kredą. W nich „uwięzione” są zaskakujące przedmioty: puzon, świeca, pinceta, łapka gołębia, kubek jogurtu...

Kręgi przyciągają uwagę dziennikarzy i psychiatrów. Autora określają oni mianem maniaka bądź gracza prowadzącego enigmatyczną grę. Jedynie pewien komisarz policji się nie śmieje. Uważa, że kręgi i ich dziwna zawartość to zła wróżba; czuje, że wydarzy się tragedia.