Rok tysięczny. Do Polski na zaproszenie Bolesława Chrobrego przybywa cesarz niemiecki. Pielgrzymuje on do Gniezna, do grobu pierwszego polskiego świętego - Wojciecha.
Otton III jest zaskoczony potęgą i bogactwem polskiego księcia. Uznaje go za władcę równego sobie, wkładając mu na głowę koronę. Minie jednak jeszcze dwadzieścia pięć lat, zanim Bolesław Chrobry zrealizuje swoje marzenia i w 1025 roku ukoronuje się na króla Polski. Ten okres - od zjazdu w Gnieźnie do śmierci Bolesława, która nastąpiła w roku jego koronacji - ukazuje książka Walerego Przyborowskiego.