Na okładce jest napisane, że to "Kontynuacja wspomnień napisana w lekko powieściowej konwencji". Co do konwencji - zgoda, co do kontunuacji - autor i tak wraca nieraz do czasów opisanych w poprzedniej książce, więc czytanie jej w połączeniu z drugą jest zupełnie zbędne, jeśli nie irytujące - ze względu na powtarzające się informacje. Tak że radzę się ani trochę nie przejmować pierwszą częścią.