Historyczne ujęcie sztuki fotograficznej jest nakazem każdej chwili - stałym postulatem wszystkich czasów istnienia tej sztuki. Na tym tle należy rozpatrywać historie fotografii Ignacego Płażewskiego. Po wartościowej lecz nader zwięzłej i mocno już przestarzałej próbie Aleksandra Macieszy, po pomnikowej, lecz raczej wstępnej i tematycznie ograniczonej bibliografii Mariana Szulca, po cennej, lecz dotyczącej jednego tylko regionu książce Wacława Żdżarskiego o fotografach warszawskich - oto pierwsza praca ujmująca całokształt dziejów polskiej fotografii.