Jej matkę utopiono za czary w młyńskim stawie, a ją samą nazwano wiedźmą, naznaczono hańbiącym piętnem na czole i wrzucono do lochu. Jedyną szansą, by nie zgnić w więzieniu wśród smrodu i szczurów, była dla Bridget wyprawa na nieznany, dziki ląd za oceanem, gdzie miała zostać żoną jednego z plantatorów.

Żonę widział w niej również mężny Kinnahauk, wódz indiańskiego plemienia Hatorasków. Biała kobieta, którą odnalazł nieprzytomną na brzegu morza, nosiła ten sam znak, który widniał na jego torsie, a to oznaczało, że przeznaczył mu ją sam Wielki Duch. Kinnahauk nie był szczęśliwy - jak ma pokochać żonę, która przynależy do rasy, której on nienawidzi?