„Ojczyzny prywatne” to efekt poszukiwania trzeciej drogi, poza oferowaną przez ponowoczesny świat alternatywą: globalizacja (płynność, bezgraniczność) – lokalność (marginalizacja). W sytuacji nieograniczonego wyboru, triumfu filozofii względności i haseł głoszących kres zaufania do tzw. Wielkich Narracji twórcy polskiego kina dają wyraz odwiecznej potrzebie zakorzenienia w świecie trwałych wartości. Aby żyć w świecie, trzeba go ustanowić. Tadeusz Konwicki, Jan Jakub Kolski i Andrzej Kodratiuk podejmują to wyzwanie w naszym imieniu.